Yaxshi tarbiya dasturxonga sous to‘kib qo‘ymaslikda emas, balki boshqa birov shunday qilganini payqamaslikdadir.

Or-nomusni tortib olib bo‘lmaydi, uni yo‘qotish mumkin.

Hayot bir lahzalik. Uni avval qoralamada yashab, keyin oqqa ko‘chirib bo‘lmaydi.

Senga intilmagan inson ortidan yugurma — ba’zan eng to‘g‘ri qaror uni tinch qo‘yishdir.

Baxtni his qilish uchun hatto qayg‘u va g‘amda ham: a) hozirgi kun bilan qanoatlanish; b) "bundan ham yomonroq bo‘lishi mumkin edi" degan fikrdan quvonishni bilish kerak.

Tarbiyachi rassom singari tug‘ma bo‘lishi kerak.

Do‘stlik barcha insonlar hayotiga kirib boradi, ammo uni asrab qolish uchun ba’zida xafagarchiliklarga ham bardosh berish kerak bo‘ladi.

O‘zini boshqalardan ustun qo‘yadigan takabbur odamlarni juda yoqtirmayman. Ularga bir so‘m berib, o‘zingning qadr-qimmatingni bilsang, qaytimini qaytarasan, deging keladi...

O‘zimni yaxshi his qilmaganimda, o‘zimdan so‘rayman: "Bu vaziyatda nima qilmoqchisan?" Men salbiy holatdan foydalanib, o‘zimni yaxshilashga harakat qilaman.

Sog‘lom bo‘lishni istagan odam har kuni o‘zini boshqarishi kerak.

Hayot xuddi romanga o‘xshaydi: unda sarguzashtlarga boy sahifalar ham, chuqur falsafiy mushohadalarga to‘la boblar ham bo‘ladi.