Minnatdorchilik – eng subyektiv tuyg‘ulardan biridir. Har kim o‘zgani men uchun qilganidan ko‘ra, men u uchun ko‘proq ish qildim, deb o‘ylaydi va shuning uchun o‘zganing emas, o‘zining minnatdorchilikka loyiqroq ekaniga ishonadi. Shu sababli, u minnatdorchilik bildirish o‘rniga, minnatdorchilik kutadi.

Minnatli yaxshilikning kki yo‘li bor: savob ishni odam ajratib qilish va minnatdorchilik kutish.

Yaxshilikni hasad uyg‘otmaydigan darajada qilish bu san’atdir.

Tilanchidan minnatdorchilik kutma, chunki u tilangan ishni o‘ziga xizmat deb biladi.

Tilanchi har doim o‘ziga tanga tashlagan odamga hasad qiladi.

Sevgan kishingizdan sizni nima uchun sevishini hech qachon so‘ramang: agar u bu haqda o‘ylanib qolsa, sizni sevishga arzigulik hech nima yo‘qligi ayon bo‘lib qolishi mumkin.

Do'stingni kimligini bilmoqchi bo'lsang, undan qarz so'rab ko'r.

O‘zimizdan bilim va baxt qoldirishga harakat qilishimiz, merosimizni avaylab va ko‘paytirishimiz lozim.

Hayot - bu drama, undan zerikarli parchalar olib tashlangan.

So‘zda hammasi oson ko‘rinadi. Barchamiz so‘z ustasimiz. Ammo faqat xatti-harakatlarimiz aslida kim ekanligimizni ko‘rsatadi.

O‘zingizda moslashuvchanlik va kuchni to‘g‘ri safarbar etish - bu uzoq, baxtli va sog‘lom, mazmunli hayotning garovi va asosiy shartidir.