Jismoniy mehnat ma’naviy azob-uqubatlarni unutishga yordam beradi.

Jismoniy mehnat ma’naviy azoblarni unutishga yordam beradi.

Odamlar o‘z xatolarini qanchalik aniq tushunishlarini shundan ham bilsa bo‘ladiki, ular o‘z xatti-harakatlari haqida hikoya qilar ekanlar, buni doimo olijanoblik bilan ko‘rsata oladilar.

Donishmandlikdan so‘ng insoniyatga in’om etilgan eng go‘zal tuhfa - bu do‘stlikdir.

Har qanday ehtiros xatolarga undaydi, ammo eng ahmoqona ishlarga muhabbat undaydi.

Insonning noshukurligi radiatsiyaga o‘xshaydi - bir zumda va uzoq vaqt ta’sir qiladi.

Har qanday mehnat va ishda erishilgan muvaffaqiyat odamlar o‘rtasida o‘zaro hasadni keltirib chiqaradi. Bu esa behuda urinish va ruhiy azobdan boshqa narsa emas!

Qalbida quyosh porlayotgan kishi, eng bulutli kunda ham quyoshni ko‘ra oladi.

Ko‘rgingiz kelmagan narsalarga ko‘zingizni yumishingiz mumkin, lekin his qilgingiz kelmasa yuragingizni yopa olmaysiz.

Xatolarni ko‘rishning o‘zi unchalik qiymat emas: munosib inson uchun eng yaxshisini taqdim etish - mana shu ma’qul ish.

Ko‘rsatilgan xizmat uchun hisob-kitob qilishda haddan tashqari shoshqaloqlik o‘ziga xos noshukurlikdir.