Har qanday ehtiros xatolarga undaydi, ammo eng ahmoqona ishlarga muhabbat undaydi.

Biz ko‘pincha o‘zimizni oqlash uchun maqsadga erisha olmasligimizga o‘zimizni ishontiramiz; aslida esa muammo ojizlikda emas, irodasizlikdadir.

Donishmandlikdan so‘ng insoniyatga in’om etilgan eng go‘zal tuhfa - bu do‘stlikdir.

Kitoblarni emas, odamlarni o‘rganish foydaliroqdir.

Kimki “boshqalarsiz ham yashay olaman” deb o‘ylasa — adashadi; ammo “boshqalar mensiz yashay olmaydi” deb o‘ylagan odam esa yanada kattaroq xato qiladi.

Shunday go‘zal yaratilgan dunyo qanday qilib yomon bo‘lishi mumkin?

Kimningdir ehtiyojlarini qondirishga qaratilgan biznes odatda muvaffaqiyatli bo‘ladi; foyda olishga qaratilgan biznes kamdan-kam hollarda muvaffaqiyatga yuz tutadi.

Bir soat vaqtini behuda o‘tkazishga jur’at etgan odam hali umrning qadrini anglab yetmagan bo‘ladi.

Hayratlanarlisi shundaki, yigirma yoshimda faqat sevgi haqida o‘ylardim. Endi esa faqat fikrlashni sevaman.

Mehnat bizni uch buyuk illatdan: zerikish, illat va muhtojlikdan xalos etadi.

Xato qilish qo‘rquvidan cho‘chimaslik kerak, eng katta xato o‘zini tajribadan mahrum etishdir.