Insonni baxtsiz yoki baxtli qiladigan bu uning o‘y-fikrlari, tashqi muhit emas. O‘z fikrlarini boshqarish orqali u o‘z baxtini ham boshqaradi.

Kimki uchishni o‘rganmoqchi bo‘lsa, avvalo tik turishni, yurishni, yugurishni, tirmashishni va raqsga tushishni o‘rganishi lozim: bir zumda uchishni o‘rganib bo‘lmaydi!

Men g‘iybat qiluvchilarni hech tushunmayman. Agar birovning joniga tegmoqchi bo‘lsang, u haqda biror haqiqatni aytishning o‘zi kifoya.

Go‘zallik - bu baxt va’dasi.

Kimnidir yo‘qotishdan qo‘rqmang. Hayotingizda kerakli insonni yo‘qotmaysiz. Sizga faqat tajriba uchun kelganlar yo‘qoladi. Taqdir sizga yuborgan kishilar esa yoningizda qoladi.

Insonning haqiqiy fe’l-atvori aynan e’tibor berilmaydigan mayda-chuydalarda namoyon bo‘ladi.

O‘z fikrlaringiz bilan yolg‘iz qolish - juda xavfli mashg‘ulot... lekin juda foydali!

G‘iybatchilar baxtsiz odamlardir. Bu ularning aybi emas, balosi! Ularning boshqa qiladigan ishi yo‘q...

Hayot tuyg‘usi o‘z-o‘zidan zavq bag‘ishlaydi, chunki hayot tabiatan ezgulik chashmasidir.

Tajriba bizga shuni o‘rgatadiki, ayol kishining salomatligi va go‘zalligi bir-biriga muvofiq.

Mehnatning o‘zigina emas, u haqdagi fikrlar ham charchatadi.