Barchamiz o‘z taqdirimizning yaratuvchilarimiz, biroq vaqtga tobe’miz.

Toza qalb - bog‘, yaxshi fikr - ildizlar, chiroyli so‘zlar - gullar, yaxshi amallar - mevalardir. Bog‘ingizga g‘amxo‘rlik qiling va uni begona o‘tlardan ehtiyot qiling, uni yaxshi so‘z va yaxshi amal nuri bilan to‘ldiring.

O‘tmishga sog‘inch bilan boqmang. U qaytib kelmaydi. Bugungi va kelajakniaql bilan boshqaring. U sizniki. Olg‘a boring, tumanli kelajakka qo‘rqmasdan va mard yurak bilan peshvoz chiqing.

Men hayot jaziramasida kuydim, hayot yomg‘iri ostida shalabbo bo‘ldim va bu menga foyda keltirdi.

Behuda sarflangan muhabbat haqida so‘zlama! Muhabbat hech qachon zoye ketmaydi; agar u boshqa insonning qalbini boyitmagan bo‘lsa ham, uning suvlari xuddi yomg‘ir kabi o‘z manbasiga qaytib, uni yangilik va salqinlik bilan to‘ldiradi.

Insoniy nonko‘rlik chegara bilmaydi.

Muvaffaqiyatni insonning hayotda erishgan mavqei bilan emas, balki muvaffaqiyatga intilish jarayonida yengib o‘tgan qiyin hayotiy vaziyatlari bilan o‘lchash maqsadga muvofiqdir.

Sharobning yomon tomonlaridan biri shuki, u kishini so‘z bilan fikrni chalkashtirib yuboradi.

Harakatlar qilishning qanchalik muhimligidan hayratga tushdim. Faqat bilishning o‘zi yetarli emas ekan, bilimni qo‘llash zarur. Biror narsani shunchaki xohlashning o‘zi kamlik qiladi, uni amalga oshirish kerak.

Agar siz haqiqatan ham biror narsa qilmoqchi bo‘lsangiz, unda siz yechimni topasiz. Agar unchalik xohlamasangiz, bahona topasiz.

Go‘zallik - o‘zligingcha qolishingdir.