Insonga u istagan hammasini bering va shu zahoti u bularning hammasi emasligini his qiladi.

Inson tabiatiga ko‘ra nafaqat kelajakdagi sog‘lig‘iga g‘amxo‘rlik qilish uchun, balki hozirgi kunda ham o‘zini yaxshi his qilgani uchun me’yorni saqlashga intiladi.

Go‘zallik - bu faqatgina didga xos bo‘lishdir.

Bolalarga doimo mukofot berish to‘g‘ri emas. Bunday qilish ularni xudbinlikka olib keladi va natijada noto'g'ri fikrlash tarzi shakllanadi.

Ilm - tartibga solingan bilimlar, donishmandlik esa - tartibga solingan hayotdir.

Tarbiyalash - hayotga tayyorlash deganidir...

Qarshi chiqishga moyil va ko‘p vaysaydigan kishi zarur bo‘lgan bilimni o‘rganishga qodir emas.

Afsuski, biz hayot uchun emas, balki maktab uchun o‘qiymiz.

Ishim qanchalik ko‘p bo‘lsa, shunchalik ko‘p o‘rganaman.

Shirinliklar, pechene va konfetlar bilan bolalardan sog‘lom insonlarni tarbiyalab bo‘lmaydi. Jismoniy ozuqa kabi, ma’naviy ozuqa ham oddiy va to‘yimli bo‘lishi lozim.

Bilmaganni so‘rab o‘rgangan olim, orlanib so‘ramagan o‘ziga zolim.