Insonning ichki dunyosida yaxshilik quyoshdir.

Hayotimiz - sayohat, g‘oya esa - yo‘l ko‘rsatuvchi. Yo‘l ko‘rsatuvchi bo‘lmasa, hammasi to‘xtab qoladi. Maqsad yo‘qolsa, kuch-quvvat ham yo‘qolgandek bo‘ladi.

Qayerga ketyapman? Bilmayman. Biroq o‘zimni shiddatli hayot, telba taqdir izmida ekanligimni his qilmoqdaman.

Hayotdagi eng buyuk baxt - bizni sevishlariga bo‘lgan ishonchdir. Bu sevgi yo bizni borligimizcha qabul qilganlari uchun, yoki qanday bo‘lishimizdan qat’i nazar, bizni sevishlariga bo‘lgan ishonchdir.

Kuch g‘alabada emas. Kurash sizning kuchli tomonlaringizni rivojlantiradi. Qiyinchiliklarga duch kelganingizda va taslim bo‘lmaslikka qaror qilganingizda, bu kuchning o‘zidir.

Hayotdan quvonch topa bilish - bu baxtni jalb qilishning eng yaxshi usuli.

Qancha umr ko‘rsang ham, butun hayoting davomida o‘rganishing lozim.

O‘zini boshqalardan ustun qo‘yadigan takabbur odamlarni juda yoqtirmayman. Ularga bir so‘m berib, o‘zingning qadr-qimmatingni bilsang, qaytimini qaytarasan, deging keladi...

Nafas olishing, quyoshning yarqiragan qorli tepaliklar uzra ko‘tarilishini kuzatish - bu yerda mavjud bo‘lgan eng ulug‘ boylikdir.

Umrimning oxirigacha mahbus bo‘lgandan ko‘ra, ozodlik uchun kurashib o‘lganim afzal.