Jismoniy mehnat ma’naviy azob-uqubatlarni unutishga yordam beradi.

Kitoblarni emas, odamlarni o‘rganish foydaliroqdir.

Biz ko‘pincha o‘zimizni oqlash uchun maqsadga erisha olmasligimizga o‘zimizni ishontiramiz; aslida esa muammo ojizlikda emas, irodasizlikdadir.

Kimki “boshqalarsiz ham yashay olaman” deb o‘ylasa — adashadi; ammo “boshqalar mensiz yashay olmaydi” deb o‘ylagan odam esa yanada kattaroq xato qiladi.

Jismoniy mehnat ma’naviy azoblarni unutishga yordam beradi.

Menga har narsada fikrimga qo‘shilib, boshini likillatib, qarashlarimni o‘zgartiradigan do‘st kerak emas, chunki soya bundan ham yaxshiroq qila oladi.

Do‘stlik bo‘lmasa, insonlar o‘rtasidagi hech qanday munosabat haqiqiy qadrga ega bo‘lmaydi.

Dushmanlarga qarshi turish uchun katta jasorat kerak, ammo do‘stlarga qarshi borish uchun undan-da ko‘proq jasorat talab etiladi.

Menga do‘stingni ayt, men senga kim ekanligingni aytaman.

Sening do‘sting sen bilan dasturxon atrofida ichishni xush ko‘rgan emas, balki har qanday qiyinchilikda yordamga shoshiladigan insondir. U senga ishonchli qo‘l cho‘zib, tashvishlardan xalos etadi. Hatto senga yordam berganini ham sezdirmaydi.

Do'stingni kimligini bilmoqchi bo'lsang, undan qarz so'rab ko'r.