Inson o‘z taqdiri sari yurganida, ko‘pincha yo‘nalishini o‘zgartirishiga to‘g‘ri keladi.

Ko‘zgu to‘g‘ri aks ettiradi, u xato qilmaydi, chunki u fikrlamaydi. O‘ylash deyarli har doim xato qilish demakdir.

Hayot - bu shunday jumboqki, uni qabul qilishni bilish va o‘zini doimiy savol bilan qiynamaslik kerak. Hayotingizni o‘zingiz uchun muhim bo‘lgan narsalar bilan to‘ldirganingiz ma’qul.

Oxir-oqibat hammasi yaxshi bo‘ladi. Agar hozircha yaxshi bo‘lmasa, demak, bu hali oxiri emas.

Biror narsani qattiq xohlaganingizda, borliq sizning istagingiz amalga oshishiga yordam beradi.

Inson eski sahifalarni doimo varaqlab, qayta-qayta o‘qiyversa, o‘z hayotida yangi sahifa yoza olmaydi.

O‘tmishini inkor etish - o‘zini cheklab qo‘yish demakdir. Buni qabul qilib, uni yengib o‘tgach, taqdir haqiqiy taqdirga aylanadi.

Taqdir o‘zining ulug‘vorligi va olijanobligini saqlab qolishi uchun uni qabul qilish tanloviga ega bo‘lish zarur.

Hayotimizni kutilmaganda o‘zgartiradigan voqealar tasodif emas. Barchasi o‘zimizda yashiringan bo‘lib, faqatgina tashqi turtki orqali harakatga keladi.

Taqdirni ayblamoqning foydasi yo‘q, chunki u shunday bo‘lishi sizning qo'lingizda.

Taqdir tasodifdan ko‘ra muqarrroqdir. Taqdir insonning tabiatida mujassamlashgan.