Hayot murakkab, u haqda jiddiy gapirishning hojati yo‘q.

O‘ziga bo‘lgan muhabbat - bu bir umrlik romanning boshlanishi.

Biz o‘zimizdagi kabi kamchiliklarga ega bo‘lgan odamlarga toqat qila olmaymiz.

O‘zligingcha yasha. Boshqa rollar allaqachon band.

Zerikarli bo‘lishning siri o‘zingiz haqingizda bor narsani aytib berishda yashiringan.

Ba’zilar chiroyli joy qidiradi. Boshqalar esa joyni o‘zlari chiroyli qilishadi.

Go‘zallik bizni umidsizlikka tushiradi, u bir lahzada yashaydigan abadiyatdir, biz esa uni to‘xtovsiz davom ettirishni istaymiz.

Ba’zan hayotda qandaydir g‘alati yo‘llar bilan hammasi o‘z-o‘zidan iziga tushib ketadi.

Yaxshilik qil, lekin minnatdorchilik kutma!

Yurak xurujidan sog‘ayib chiqqach, Ranevskaya shunday xulosaga keldi: "Agar bemor yashashni juda-juda istasa, shifokorlar ojizlik qiladi.

Hayot go‘zal kuy kabi, faqat qo‘shiqlar chalkashib ketgan.