Insonning noshukurligiga ko‘nikish qiyin, lekin undan shikoyat qilish ham ahmoqlik, bu xuddi qilgan yaxshiliklaring bilan maqtanishga o‘xshaydi.

Bu hayotda nimadandir xafa bo‘lish kerakmi? Axir hammasi o‘tadi — bu ham o‘tadi.

Agar biror narsani sinab ko‘rishga arziydigan bo‘lsa, uni kamida 10 marta qo'llab ko‘rish kerak.

Insonni baxtsiz yoki baxtli qiladigan bu uning o‘y-fikrlari, tashqi muhit emas. O‘z fikrlarini boshqarish orqali u o‘z baxtini ham boshqaradi.

Asosiysi, xotiralar qa’rida izg‘ib emas, jonli hayot kechirishdir.

Haqiqiy do‘stlik faqat bir-birining arzimagan kamchiliklarini kechira oladigan odamlar o‘rtasida bo‘ladi.

Hayotda bir marta ham yiqilmaslik eng katta yutuq emas. Eng muhimi, har safar o‘rnidan turib ketishdir.

Muammolar sizni orqaga itarishi uchun emas, balki orzular sari oldinga intilish kerak.