Insonning noshukurligiga ko‘nikish qiyin, lekin undan shikoyat qilish ham ahmoqlik, bu xuddi qilgan yaxshiliklaring bilan maqtanishga o‘xshaydi.

Doimo o‘zing yetisha olmaydigan biror narsaga muhabbat qo‘yib yashash kerak. Insonning qaddi yuqoriga intilishdan o‘sib boradi.

Yaxshilikni hasad uyg‘otmaydigan darajada qilish bu san’atdir.

Dadil qarorlardan biri - qalbing va ruhingni azoblaydigan o'ylardan voz kechishdir.

Muhabbat hukmronlik qilmaydi, u tarbiyalaydi.

Senga g‘alaba qozona olmasligingni aytishi mumkin bo‘lgan yagona odam - bu o‘zingsan va buni eshitishing shart emas.

Hech qachon yiqilmagan emas, balki yiqilib turib, yana oyoqqa turgan kishi buyukdir.