Bu dunyoda hamma aktyorlar niqob taqadi, hamma o‘z rolini o‘ynaydi.

Har kuni yoningda yuragingni sindirishlariga yo‘l qo‘yib bergandan ko‘ra, ketib o‘z qalbingni sindirganing afzal.

Aksariyat odamlar mag‘lubiyatga uchraydi, chunki ular qo‘llarini pastga tushirganlarida muvaffaqiyatga qanchalik yaqin qolganini bilmaydilar.

Yangi sahifalar ularni to‘ldirishga tayyor bo‘lganingizda paydo bo‘ladi.

Hech nima mukammal emas. Bu dunyo ham sgunday. Shuning uchun ham u juda go‘zal.

Begona shaharga erta tongda kelish. Poyezddami, samolyotdami - baribir. Kun xuddi toza qog‘ozdan boshlanayotgandek...

Sayohat qilgan odamgina yangi yo‘llar ochadi.

Endi tushundimki, odamni yoqtirishing yoki yoqtirmasligingni bilishning eng to‘g‘ri yo‘li u bilan sayohat qilish ekan.

Sayohatlar seni gapira olmaydigan qilib qo‘yadi, keyin esa eng zo‘r hikoyachiga aylantiradi.

Umr kechirib, sayohat qilib yur, hech nimadan afsuslanma va taqdirga shukrona ayt.

Insonlar o‘zlarini faqat sarguzashtlar orqali topishi va anglashi mumkin.