Olijanoblik va razillik, jasurlik va qo‘rquv - hammasi tug‘ilganimizdan boshlab tanamizga singib ketgan. Biz o‘la-o‘lgunimizcha yaxshilanmaymiz ham, yomonlashmaymiz ham.

Biz quvonch manbai va g‘am-anduh konimiz. Biz ifloslik makoni va pokiza buloq ham o‘zimiz. Inson go‘yo ko‘p qiyofali dunyo ko‘zgusidir. U arzimas-u, ayni paytda beqiyos ulug‘dir!

Yaxshilik yomonlik niqobini kiymaydi, ammo ko‘pincha yomonlik yaxshilik niqobi ostida o‘zining aqlsiz ishlarini amalga oshiradi.

Yolg‘izlikdan ham dahshatliroq narsa yo‘q...

Dengizda delfin bilan kambala baliq o‘ynab yurardi. Delfin: "Qanday go‘zal baliq ekan", deb o‘yladi. Kambala esa: "Qanday xunuk ekan", deb o‘yladi... Hasad juda yomon tuyg‘u-da.

Xunuk ayollar bo‘lmaydi, dangasalari bo‘ladi.

Salbiy fikrlarni ijobiy fikrlar bilan almashtirsangiz, ijobiy natijalarga erisha boshlaysiz.

Kim eshikni taqillatmasa, unga ochilmaydi. Kim urinib ko‘rmasa, natijaga erishmaydi.

Minnatdorchilik kutish ahmoqlik, nonko‘rlik esa pastkashlikdir.

Men ancha vaqtdan beri yashab kelayotgan bo‘lsam-da, hayot hamon menga ko‘plab kutilmagan voqealarni taqdim etmoqda.

Kim aqlli, vazmin va g‘azabkor. Bir vaqtning o‘zida sodiq va betaraf bo‘lishi mumkin? Hech kim!