Eng muhimi esa qalbda tartib o‘rnatishdir. Uchta "yo'q" qoidasiga amal qilamiz: shikoyat qilmaymiz, boshqalarni ayblamaymiz, o‘zimizni oqlamaymiz.

Endi biz qushlardek havoda uchishni, baliqlardek suv ostida suzishni o‘rgangan ekanmiz, bizga faqat bir narsa yetishmayapti, u ham bo‘lsa, odamlarga o‘xshab yashashni o‘rganish.

Sevgan narsangizni olishga harakat qiling, aks holda olgan narsangizni yaxshi ko'rishga to‘g‘ri keladi.

Muvaffaqiyat hech qachon xato qilmaslikda emas, balki bir xatoni ikki marta takrorlamaslikda.

Kulgili bo‘lishdan qo‘rqsang, konkida uchishni o‘rgana olmaysan. Hayot muzi sirpanchiq.

Agar biz hayotimizni sevgiga sarflasak, shikoyat qilish yoki o‘zimizni baxtsiz his qilish uchun ortiqcha vaqtimiz qolmaydi.

Oxir-oqibat, sarmoyalaringiz qanday natija berayotgani emas, balki o‘zingiz qanday yo‘l tutayotganingiz muhimroqdir.

Biz barchamiz chumoli uyasidagi chumolilarmiz va kimdir bizni ezib tashlashga ahd qilgan.

Noshukrlik botqoqlik kabi tubsiz. Farqi shundaki, botqoqlikni tuproq bilan ko‘mib, uni quruqlikka aylantirish qiyin. Noshukrlikni esa hech qachon shukrga aylantirib bo‘lmaydi, bu botqoqqa har qancha yaxshilik tashlasang ham.

Agar bola sizning uyingiz unga ham tegishli ekanini his etmasa, u ko‘chani o‘ziga makon qilib oladi.

Eng dadil harakat - bu o‘zing haqingda o‘ylash. Ochiqchasiga, hammadan yasharmay.