Mehnatning asosi shundaki, u o‘z-o‘zidan ham maqsad, ham vosita bo‘lib, zavq uning natijalarida emas, balki o‘zida bo‘lishi kerak.

Yutuqlaringiz, qanday bo‘lishidan qat’i nazar, qadrlang, ulardan foydalaning, lekin shu bilan cheklanib qolmang.

Har qanday mehnat va ishda erishilgan muvaffaqiyat odamlar o‘rtasida o‘zaro hasadni keltirib chiqaradi. Bu esa behuda urinish va ruhiy azobdan boshqa narsa emas!

Mehnat zavqi - bu avvalambor qiyinchiliklarni yengib o‘tish quvonchi, mana, biz jismoniy va ma’naviy kuchimizni sarflab, g‘olib bo‘ldik, uzoq vaqt intilib kelgan cho‘qqiga ko‘tarildik, deb faxr bilan his qilish va boshdan kechirishdir. Mehnat quvonchi - cho‘qqi sari sabot bilan harakat qilishda, tabiat kuchlari ustidan g‘alaba qozonishda.

Muvaffaqiyat - bu optimizmni yo‘qotmasdan mag‘lubiyatdan mag‘lubiyatga o‘tish qobiliyatidir.

Muvaffaqiyatlilar muntazam ravishda omadsizlar qo‘rqadigan ishlarni qilishga odatlanadi.

Muvaffaqiyat uzil-kesil emas, mag‘lubiyat halokatli emas. Faqat davom etish uchun jasorat kerak.