Dardingizni aytishdan oldin, siringiz begona quloqlarga yetmasligiga ishonch hosil qiling.

Endi biz osmonda qushlardek uchishni, suv ostida baliqlardek suzishni o‘rgandik. Ammo bizga hali bir narsa yetishmayapti — yerda odamlardek yashashni o‘rganish.

Qahramonlar ketsa, maydonga masxarabozlar chiqadi.

O‘zingiz haqingizda indamay qo‘ya qolganingiz ma’qul, shunda boshqalar ham siz haqingizda yaxshi gap aytishadi.

Shifokor ozoda bo‘lishi, yaxshi kiyimlarda yurishi kerak, zero bularning barchasi bemorlarda ishonch uyg‘otadi.

Tushkunlikka tushgan erta o‘ladi.

Bizning eng katta kuchimiz qalbimizning mehribonligi va nazokatidadir.

His-tuyg‘ularimiz tarixiy rivojlanishi fe’l-atvorimizni shakllantirib, taqdirimizni belgilaydi.