Bunda qandaydir sehr bor: bir odam bo‘lib ketasan-u, butunlay boshqa inson bo‘lib qaytasan.

Chin go‘zallik ichki go‘zallikdir, u sevgi yashaydigan qalbning tubidan kelib chiqadi. Agar bu bo‘lmasa, hatto eng benuqson yuz chiziqlari ham oxir-oqibat odamlarni o‘zidan itaradigan ma’naviy bo‘shliqni yashira olmaydi.

Sklerozni davolab bo‘lmaydi, lekin uni unutish mumkin.

Qat’iyatlilik - bu eng buyuk marhamatdir.

O‘zimni boshqalar bilan solishtirganimda mag‘rurlanaman. O‘zimga baho berganimda esa kamtarman.

Ikki kishilik davrada ham, ulardan o‘rganadigan biror nima albatta topib olaman. Ularning fazilatlaridan o‘rnak olishga intilaman, kamchiliklarini esa o‘zimga saboq olaman.