Dunyoni zo‘ravonlik, nafrat va qasos boshqaradi. Yer yuzida yana qanday haqiqat bor? G‘azabga to‘lgan bu dunyoda baxtli odamlar qayerda? Agar bor bo‘lsa, ularni barmoq bilan sanash mumkin.

Go‘zal bo‘lish tug‘ilishdan emas, Go‘zallikni o‘rganmoq mumkindir. Qachon inson qalban go‘zal bo‘lsa, Qaysi tashqi ko‘rinish unga teng kelur?

Kechagi kun o‘tdi, ertangi kun hali kelmadi — demak, bugungi kun bilan yasha!

Och qolgan sher ovqatdan voz kechishi mumkin, lekin ayol pastkashlik va yolg‘ondan voz kechishi qiyin.

Xunuk go‘zallikdan kuladi, nodon esa ijodkor dahosidan. Xoinlik qilgan sadoqatga qasam ichadi, sotqin mayin jilmayadi, g‘iybatchi esa qo‘ydek mag‘rur. Na boshi bor, na oxiri...

Xurofot, toqatsizlik va tor fikrlilik sayohatlarga halokatli ta’sir ko‘rsatadi.

Qabul qilingan qaror sizni boshqa tanlovdan mahrum qilishidan qo‘rqasiz va bu irodangizni sindiradi. Bunday vaziyatda hayot sizga tayyorlab qo‘ygan eng yaxshi narsalarni qo‘ldan boy beryapsiz. Sababi - ichki olovning yo‘qligi.

Xato qilib, tuzatmagan odam yana xato qiladi.

Buyuklarni mehnat oziqlantiradi.

Ba’zan, hammasi chappasiga ketayotgandek tuyulganda, aslida barchasi o‘z o‘rniga tushayotgan bo‘ladi.

Tarbiya baxtli kunlarda ko‘rk, baxtsizlik damlarida panohdir.