Umringga kunlarni emas, kunlaringga umr qo‘sh...

Men hech narsadan afsuslanmayman - bu bema’ni tuyulsa ham.

Kuz - yolg‘iz odamlar tamaki tutuni bilan muzlagan yuraklarini isitadigan payt.

Kuzga kelib ikki xil tuyg‘uni his qilaman: go‘yo bu faslni, uning soyabonlarini va oyoqlarim ostidagi qirmizi gilamni yaxshi ko‘raman, lekin ayni paytda kuzdan, aniqrog‘i, xazon ostida tug‘iladigan fikrlardan qo‘rqaman.

Kuz - o‘tmishdagi qarzlarni tekshirish mavsumi.

Katta hayot ostonasida o‘z taqdirimizni o‘zimiz yaratishimizga ishonish muhim.

Inson eski sahifalarni doimo varaqlab, qayta-qayta o‘qiyversa, o‘z hayotida yangi sahifa yoza olmaydi.

Odamlar o‘z taqdirlarini oldindan ko‘rsalar ham, undan qochib qutula olmaydilar.

Taqdir bizni ikki yo‘l bilan sinar ekan: goh istaklarimizni rad etib, goh ularni bajo keltirib.

Nahotki uchinchi ming yillik taqdirimizni o‘zgartirib yuborishi mumkin?

Taqdir tasodif emas, balki tanlov natijasi; taqdirni kutib o‘tirilmaydi, u yaratiladi.