Kuzga kelib ikki xil tuyg‘uni his qilaman: go‘yo bu faslni, uning soyabonlarini va oyoqlarim ostidagi qirmizi gilamni yaxshi ko‘raman, lekin ayni paytda kuzdan, aniqrog‘i, xazon ostida tug‘iladigan fikrlardan qo‘rqaman.

Hayot finjondagi qahvaga o‘xshaydi. Ba’zan shirin, ba’zan yo‘q. Ammo hayotda eng muhimi qahvaning ta’mi emas, balki uni kim bilan ichishingizdir.

Umringga kunlarni emas, kunlaringga umr qo‘sh...

Narigi qirg‘oqqa o‘tish uchun jarlikdan o‘tish kerak. Mashaqqatli yo'ldan keyin rohat keladi.

Vaqt - bu koinot bizning istaklarimizning haqiqiyligini sinovdan o‘tkazadigan usul. Ehtimol, shu sababli biz hech qachon hammasini bir yo‘la qo‘lga kirita olmaymiz.

Buyuk aql egalari o‘z oldilariga maqsad qo‘yadilar, qolgan odamlar esa o‘z istaklariga ergashadilar.

Shunday kun keladiki, atrofingga boqib, baxt aynan sen bilan birgaligini tushunib yetasan.

O‘z hayotidan norozi bo‘lgan odamlar doimo qochish haqida gapirishadi, ammo ko‘pchilik qochmaydi. Hammasi joyida, deb ko‘zni yumish osonroq.

Hayot soatga o‘xshaydi: u xuddi nimanidir quvlayotgandek yuguradi, lekin biz uni to‘xtatishga harakat qilib ko'rishimiz mumkin.

Muvaffaqiyat tasodif emas. Bu mashaqqatli mehnat, qat’iyat, o‘rganish, o‘qish, fidoyilik va eng muhimi, qilayotgan yoki o‘rganayotgan ishingizga bo‘lgan muhabbatdir.

Mavjud bo‘lish - o‘zgarish demakdir, o‘zgarish - ulg‘ayish demakdir, ulg‘ayish - o‘z-o‘zini cheksiz yaratish demakdir.