Kuzga kelib ikki xil tuyg‘uni his qilaman: go‘yo bu faslni, uning soyabonlarini va oyoqlarim ostidagi qirmizi gilamni yaxshi ko‘raman, lekin ayni paytda kuzdan, aniqrog‘i, xazon ostida tug‘iladigan fikrlardan qo‘rqaman.

Kuz - yolg‘iz odamlar tamaki tutuni bilan muzlagan yuraklarini isitadigan payt.

Vaqt - bu koinot bizning istaklarimizning haqiqiyligini sinovdan o‘tkazadigan usul. Ehtimol, shu sababli biz hech qachon hammasini bir yo‘la qo‘lga kirita olmaymiz.

Narigi qirg‘oqqa o‘tish uchun jarlikdan o‘tish kerak. Mashaqqatli yo'ldan keyin rohat keladi.

Hayot finjondagi qahvaga o‘xshaydi. Ba’zan shirin, ba’zan yo‘q. Ammo hayotda eng muhimi qahvaning ta’mi emas, balki uni kim bilan ichishingizdir.

Kuchli ayol sevadi, kechiradi, voz kechadi, qo‘yib yuboradi, qayta urinadi va qaysarlik qiladi... Hayot unga nimani taqdim etishi muhim emas.

Aytishlaricha, inson bu dunyoda chinakamiga baxtli bo‘lishi uchun faqat uchta: sevimli bo'lish, sevgan kasbi shug'ullanish va umid qilish.

Xatolar bo‘lmaydi. Hayotimizga kirib kelayotgan voqealar, ular biz uchun qanchalik noxush bo‘lmasin, biz o‘rganishimiz lozim bo‘lgan narsalarni o‘zlashtirishimiz uchun zarurdir.

Ilhom faqat ish jarayonida keladi.

O‘z xatolarini tan olmoq jasoratdir.

Iste’dod bizga shunchaki berilmaydi va uni qanday bo‘lmasin ishlatish kerak.