Endi tushundimki, odamni yoqtirishing yoki yoqtirmasligingni bilishning eng to‘g‘ri yo‘li u bilan sayohat qilish ekan.

Hayotdagi eng muhim ikki kun - bu tug‘ilgan kun va nima uchun tug‘ilganni anglash.

Baxtni quvib yurish shart emas, uning yo‘lida bo‘lishning o‘zi kifoya.

Shunday yashaginki, odamlar siz bilan uchrashganda tabassum qilsin, siz bilan suhbatlashganida esa o‘zlarini ozgina bo‘lsa-da baxtliroq his etsin.

Hayotingdagi eng muhim ikki kun bor: dunyoga kelgan kuning va hayotingning maqsadini anglagan kuning.

Biz hayotdan qochish uchun emas, balki hayot bizni tark etmasligi uchun sayohat qilamiz.

Och qolgan sher ovqatdan voz kechishi mumkin, lekin ayol pastkashlik va yolg‘ondan voz kechishi qiyin.

Rim bir kunda qurilgan emas. To‘laqonli, mazmunli hayot ham aynan shunday.

Aqlli inson hech qachon, hech kim bilan uch narsani o‘rtoqlashmaydi: o‘zining eng yashirin qo‘rquvlarini, o‘tmish haqidagi afsus-nadomatlarini va kech kelganining sabablarini.

Mehnat qiling! Dunyo jannat bo‘lmaydi. Yalqov bo‘lib yashamoqchi bo‘lganlarga.

Til haqiqatni yashira olishini, ko‘z esa hech qachon yashira olmasligini anglang.