Yengil hayot bizni hech narsaga o‘rgatmaydi. Eng muhimi, biz oxir-oqibat nimani o‘rgandik, nimani angladik va qanday ulg‘aydik.

Xatolar bo‘lmaydi. Hayotimizga kirib kelayotgan voqealar, ular biz uchun qanchalik noxush bo‘lmasin, biz o‘rganishimiz lozim bo‘lgan narsalarni o‘zlashtirishimiz uchun zarurdir.

Agar sen yuz yoshgacha yashayolsang, men yuz yoshdan bir kun kam yashashni istayman, chunki sensiz bir kun ham yashashni xohlamayman.

Hayot senga hech nima demaydi, hammasini ko‘rsatadi.

Agar kimdir hayotingda qolishini xohlasang, unga hech qachon loqayd munosabatda bo‘lma.

Ayniqsa, sokin kuz kechalarida, bog‘da shoshilmay shivalab yog‘ayotgan yomg‘ir shovullab turganda shiyponda o'tirish boshqacha.

Oldinda bizni ortda qoldirayotganimizdan ko‘ra ancha yaxshi imkoniyatlar kutmoqda.

Ertalab soat sakkizdan yarim kechagacha chiroyli ko‘rinishga harakat qilishdan og‘irroq ish yo‘q.

Nafas olishing, quyoshning yarqiragan qorli tepaliklar uzra ko‘tarilishini kuzatish - bu yerda mavjud bo‘lgan eng ulug‘ boylikdir.

Hayotimizning ma’nosi uzluksiz harakatdir.

Dizaynerlar meni bahorday hilpirab turadigan kiyimlar bilan bezatmoqchi. Ammo o‘zimni bahorday his qilmayapman. Men o‘zimni iliq, qizil kuzday his etayapman.