Odamlar ko‘pincha muammolarni o‘zlari yaratadilar: ularni hech kim zerikarli kasb tanlashga, yomon insonga turmush qurishga yoki noqulay poyabzal sotib olishga majburlamaydi.

Yurak xurujidan sog‘ayib chiqqach, Ranevskaya shunday xulosaga keldi: "Agar bemor yashashni juda-juda istasa, shifokorlar ojizlik qiladi.

Ey xudoyim, hayot naqadar tez o‘tib ketdi-ya! Hatto bulbullarning sayrashini ham eshitmaganman.

Ranevskayadan so‘rashdi: "Sizningcha, qaysi ayollar ko‘proq sadoqatga moyil: qora sochlilarmi yoki sariq sochlilarmi?" U o‘ylab o‘tirmay: "Oqlar!" - deb javob berdi.

Hayratlanarlisi shundaki, yigirma yoshimda faqat sevgi haqida o‘ylardim. Endi esa faqat fikrlashni sevaman.

Kulgili bo‘lishdan qo‘rqsang, konkida uchishni o‘rgana olmaysan. Hayot muzi sirpanchiq.

Insonga yashashga arziydigan maqsad bering va u har qanday vaziyatda omon qolishi mumkin.

Yaxshi odamlarga qasam bilan emas, so‘z va aql bilan ishonish kerak.

Taqdir bizni ikki yo‘l bilan sinar ekan: goh istaklarimizni rad etib, goh ularni bajo keltirib.

Sevgi hukmronlik qilmaydi, u tarbiyalaydi.

Tananing go‘zalligi sog‘lom kuch, faol hayotiy quvvat tushunchasi bilan mos keladi.