Yurak xurujidan sog‘ayib chiqqach, Ranevskaya shunday xulosaga keldi: "Agar bemor yashashni juda-juda istasa, shifokorlar ojizlik qiladi.

Ko‘pchilik o‘z tashqi ko‘rinishidan noliydi, lekin hech kim aqlidan nolimaydi.

Agar ayol erkakka "Sen eng aqllisan" desa, demak, u boshqa bunday ahmoqni topa olmasligini tushunadi.

Hayot parhezlarga, ochko‘z erkaklarga va yomon kayfiyatga sarflash uchun emas.

Ey xudoyim, hayot naqadar tez o‘tib ketdi-ya! Hatto bulbullarning sayrashini ham eshitmaganman.

Iste’dodli odam boshqalarga qaraganda tezroq va to‘g‘riroq fikrlaydi, daho esa boshqalarga qaraganda boshqacha dunyoni ko‘radi.

Mayda kamchiliklarga e’tibor bermang, yodda tuting: sizda katta kamchiliklar ham bor.

Har kuzda men yana gullab-yashnayman.

Har bir lahza quvonch va baxtga to‘la. Diqqat qilsangiz, buni anglaysiz.

Qancha umr ko‘rsang ham, butun hayoting davomida o‘rganishing lozim.

Insonga u istagan hammasini bering va shu zahoti u bularning hammasi emasligini his qiladi.