Hayot parhezlarga, ochko‘z erkaklarga va yomon kayfiyatga sarflash uchun emas.

Yurak xurujidan sog‘ayib chiqqach, Ranevskaya shunday xulosaga keldi: "Agar bemor yashashni juda-juda istasa, shifokorlar ojizlik qiladi.

Odamlar ko‘pincha muammolarni o‘zlari yaratadilar: ularni hech kim zerikarli kasb tanlashga, yomon insonga turmush qurishga yoki noqulay poyabzal sotib olishga majburlamaydi.

Shunday yashash kerakki, ablahlar ham seni eslashsin.

Ko‘pchilik o‘z tashqi ko‘rinishidan noliydi, lekin hech kim aqlidan nolimaydi.

Dardingizni aytishdan oldin, siringiz begona quloqlarga yetmasligiga ishonch hosil qiling.

G‘alaba qozonish uchun avvalo o‘ynash kerak.

Hech qachon orzuingizdan unga erishish uchun ko’p vaqt ketishi sababli voz kechmang. Vaqt shunda ham o’tadi.

Baxtsizlar orasida o‘zidan xafa bo‘lganlar ko‘pchilikni tashkil etadi.

Tarbiya qanchalik mukammal bo‘lsa, xalqlar shunchalik baxtli bo‘ladi.

Sen o‘ylaganingdan ko‘ra jasurroq, ko‘ringaningdan ko‘ra kuchliroq va o‘ylaganingdan ko‘ra aqlliroqsan.