Odamlar baxtli bo‘lganda, hovlida qish yoki yoz ekanligini payqamay qolishadi.

Hayot bir lahzalik. Uni avval qoralamada yashab, keyin oqqa ko‘chirib bo‘lmaydi.

Yaxshi tarbiya dasturxonga sous to‘kib qo‘ymaslikda emas, balki boshqa birov shunday qilganini payqamaslikdadir.

Hayotni anglamoqchi bo‘lsang, aytilayotgan va yozilayotgan gaplarga ishonishni bas qil, balki kuzat va his qil.

Baxtni his qilish uchun hatto qayg‘u va g‘amda ham: a) hozirgi kun bilan qanoatlanish; b) "bundan ham yomonroq bo‘lishi mumkin edi" degan fikrdan quvonishni bilish kerak.

Yigitlarning tanasi mehnatda toblanadi.

Sevgan kishingizdan sizni nima uchun sevishini hech qachon so‘ramang: agar u bu haqda o‘ylanib qolsa, sizni sevishga arzigulik hech nima yo‘qligi ayon bo‘lib qolishi mumkin.

Keksa buvim doim aytardi: yozgi do‘stlar yozgi qorlar kabi erib ketadi, ammo qishki do‘stlar abadiy do‘stlardir.

Eng katta xato - o'zligini berkitib, yoqimliroq bo‘lishga urinish.

Har kuni uxlashdan oldin ertangi ajoyib o'tadigan kuningizni tasavvur qiling. Ko‘rasiz, shunday bo‘lishi ham mumkin.

Kuzatish qobiliyatiga ega bo‘lmagan sayyohni qanotsiz qushga o‘xshatish mumkin.