Tana ko‘p narsaga chidash beradi. Shunchaki ongingizni bunga ishontirishingiz kerak, xolos.

Mehnat zavqi - bu avvalambor qiyinchiliklarni yengib o‘tish quvonchi, mana, biz jismoniy va ma’naviy kuchimizni sarflab, g‘olib bo‘ldik, uzoq vaqt intilib kelgan cho‘qqiga ko‘tarildik, deb faxr bilan his qilish va boshdan kechirishdir. Mehnat quvonchi - cho‘qqi sari sabot bilan harakat qilishda, tabiat kuchlari ustidan g‘alaba qozonishda.

Bizga hech qachon yetarli bo‘lmaydigan hissiyot - muhabbatdir va biz hech qachon yetarlicha bermaydigan yagona tuyg'u ham - muhabbatdir.

Faqat yuragimgina o‘tkir. Eng muhimini ko‘z bilan ko‘rib bo‘lmaydi.

Sen kuch va ishonchni tashqaridan izlashdan to‘xtamaysan, balki o‘zingdan izlashing kerak. Ular doim sen bilan.

Vaziyatni o‘zgartirishga qodir bo‘lmay qolganimizda, o‘zimizni o‘zgartirishimiz kerak.

Hayot - gul, uning uchun muhabbat - asal.