Bizning eng katta kuchimiz qalbimizning mehribonligi va nazokatidadir.

Yomonlik qilma - bumerangdek qaytadi, quduqqa tupurma - suvini ichasan, o‘zingdan pastroqni xo‘rlama - balki biror narsa so‘rashga to‘g‘ri kelar. Do‘stlaringga xiyonat qilma - ularni almashtirib bo‘lmas, sevganlaringni yo‘qotma - qaytarib bo‘lmas, o‘zingga yolg‘on gapirma - vaqt o‘tib, yolg‘on bilan o‘zingga xiyonat qilayotganingni tushunib yetarsan.

Olijanoblik va razillik, jasurlik va qo‘rquv - hammasi tug‘ilganimizdan boshlab tanamizga singib ketgan. Biz o‘la-o‘lgunimizcha yaxshilanmaymiz ham, yomonlashmaymiz ham.

Dengizda delfin bilan kambala baliq o‘ynab yurardi. Delfin: "Qanday go‘zal baliq ekan", deb o‘yladi. Kambala esa: "Qanday xunuk ekan", deb o‘yladi... Hasad juda yomon tuyg‘u-da.

Bu bevafo dunyoda ahmoq bo‘lmagin: Atrofdagilarga ishonishni o‘ylamagin. Eng yaqin do‘stingga sinchkov nazar sol - do‘sting balki eng yovuz dushmaning bo‘lib chiqar.

Faxrlanishga arziydigan nimadur bo‘lsa, kamtar bo‘lish kerak. Hech nima bo‘lmasa ham kamtar bo‘lish afzal.

Muvaffaqiyatga erishishning uchta yo‘li bor: birinchisi - mehrli bo‘lish. Ikkinchisi ham mehribon bo‘lish. Uchinchisi ham aynan shunday.

Siz kamtarsiz, o‘zingizning qanchalik kamtar ekaningizni bilmasangizgina!

Masofa saqlash, odamlarga sen bilan qanday munosabatda bo‘lishni o‘rgatish, nimani qabul qilishing yoki qilmasligingni hal qilish uchun yetarlicha o‘zingni sev.

Eng yovuz odamga uni sevishlarini aytishsa, uning yuzi ochilib ketadi. Demak, bu uning uchun baxt...

Men g‘iybat qiluvchilarni hech tushunmayman. Agar birovning joniga tegmoqchi bo‘lsang, u haqda biror haqiqatni aytishning o‘zi kifoya.