Bu hayotda shunday ishlar bo'ladiki, ularni tushunib ham, qabul qilib ham bo‘lmaydi... Ularni shunchaki boshdan kechirish kerak.

Avvalo, o‘z hayotingizning qurboni emas, qahramoni bo‘ling.

Faqat o‘z ustunligingizga tayaning.

G‘alaba qozonish uchun siz bunga loyiq ekanligingizga ishonishingiz kerak.

O‘zingiz yoqtirgan kasbni tanlang - shunda hayotingizda bir kun ham majburiyat yuzasidan ishlaganingizni his qilmaysiz.

Haddan tashqari aqllilar bilan muomala qilish zerikarli. Ularga hamma narsani biladigandek tuyuladi va shuning uchun xato qilishadi.

Kimnidir sog‘inganingda, vaqt sekinroq o‘tayotgandek tuyuladi, birovga oshiq bo‘lib qolganingda esa, vaqt tezroq o‘tib ketayotgandek his qilasan.

Qabul qilingan qaror sizni boshqa tanlovdan mahrum qilishidan qo‘rqasiz va bu irodangizni sindiradi. Bunday vaziyatda hayot sizga tayyorlab qo‘ygan eng yaxshi narsalarni qo‘ldan boy beryapsiz. Sababi - ichki olovning yo‘qligi.

Kimning nomi yomon bo‘lsa, uning hurmatiyam yomon bo‘ladi.

Ayolning go‘zalligi libosida, qaddi-qomatida, soch turmagida emas. U - ko‘zlarning chaqnashida. Zero, ko‘zlar muhabbat yashaydigan qalb darvozasidir.

Biz quvonch manbai va g‘am-anduh konimiz. Biz ifloslik makoni va pokiza buloq ham o‘zimiz. Inson go‘yo ko‘p qiyofali dunyo ko‘zgusidir. U arzimas-u, ayni paytda beqiyos ulug‘dir!